Yaralı Ruh Sözler
“Ben artık kimseye anlatmıyorum içimi…Çünkü en derin yarayı, en güvendiğim açtı.Sevmenin bedelini sustukça ödedim,ve anladım…Bazı insanlar kalbine misafir değil,ihanetin en güzel kılıfıymış.”
“Ben artık kimseye anlatmıyorum içimi…Çünkü en derin yarayı, en güvendiğim açtı.Sevmenin bedelini sustukça ödedim,ve anladım…Bazı insanlar kalbine misafir değil,ihanetin en güzel kılıfıymış.”
Gözlerinde bir sakinlik var uzun zamandır soluklanmadığım. Bir deniz gibi… Bakınca duruyor içimdeki fırtına, susuyor bütün karmaşa. Konuşmasan da olur, gözlerin zaten anlatıyor benden bile...
Bu gece yine konuştum karanlıkla. Oturdu yanıma sanki bir dost gibi. “Unutur muyum?” dedim, gülümsedi o derin sessizliğiyle. “İnsan unutmaz.” dedi, “sadece unutmuş gibi yapar.”...
Yandım… Ama o yangını kimse görmedi. Dumanı içime çöktü, çığlığı içimde sustu. Düştüğümü sandılar, oysa ben içimde yeni yollar kuruyordum. Küllerimin arasında aradım kendimi, bir...
Düştü avuçlarıma gecenin en yalnız yıldızı, kırık… Tıpkı içimde unuttuğum umutlar gibi. Bir dilek tut diye fısıldadı rüzgâr, ama ben sustum. Çünkü bazı acılar vardır,...
Bir yanlış daha görmezden gelindi, Bir çığlık daha “duymadık” oldu. Bize ne oldu biliyor musun? Alıştık. — Emrullah Çitil
Sözlerin Sen sevmedin, Sadece sevilmeyi sevdin.Ben ise kendimi kaybettim sende. Adını anmak ağır geliyor artık,Gülüşün bile küfür gibi. Kalbimde yerin yok,Çünkü mezar kazmadım yalanlara… Emrullah...
Gözler, kalpte saklanır. Yürek, özlemle yoğrulur. Sessizlik, yürekte kalır. His, özlemle yoğrulur. Dokunuş, özlemle yoğrulur. Aşk, bir bakışla başlar. Sevda, zamansız gelir. Kalp, gözlerde konuşur....
19 Mayıs bir umut, Samsun rüzgâr gibi, Gençliğe emanet Atatürk’ün yüreği. – Emrullah Çitil