İnsan bazen bir ilişkinin bitişine değil, o ilişkinin içinde bıraktığı alışkanlıklara yenilir. Bir mesaj sesi, tanıdık bir sokak, iki kişilik hazırlanmış bir masa… Küçük ayrıntılar, büyük bir sessizliğin kapısını aralayabilir.
Fakat kalbin kırılması, sevme yeteneğinin yok olduğu anlamına gelmez. Bir gün yeniden gülmek, yeniden güvenmek ve yeniden umut etmek mümkündür. Bunun için önce kendine kızmayı bırakmak, yaşadıklarını inkâr etmeden yoluna devam etmek gerekir.
İçindeki boşluğu kendinle doldur
Gidenin bıraktığı yeri hemen başka biriyle doldurmak zorunda değilsin. Bazen insanın ihtiyacı yeni bir başlangıçtan önce biraz dinlenmek, kendini dinlemek ve neyi hak ettiğini yeniden hatırlamaktır.
Bir kalp kırıldı diye sevginin değeri azalmaz; yalnızca kime emanet edileceğini daha dikkatli seçmeyi öğrenirsin.
Emrullah Çitil