🌙 Uzun Şiir — “Kırık Yıldızlar”

Düştü avuçlarıma gecenin en yalnız yıldızı,

kırık…

Tıpkı içimde unuttuğum umutlar gibi.

Bir dilek tut diye fısıldadı rüzgâr,

ama ben sustum.

Çünkü bazı acılar vardır,

dileğe değil, zamana teslim olur.

Ve zaman bile bazen

insanın yüreğine dokunamaz.

Eğildim yıldızın solan ışığına,

“Benim kadar yorulmuşsun.” dedim.

Kırık kalpler birbirini tanır,

göz göze gelmeden bile.

Geceden öğrendim sonra…

Her düşen yıldız kaybolmaz;

bazıları insanın içine düşer

ve orada bir ömür yanar.